Umut Denizleri Şiir Sitesi ::..

  Adım eylül kan kırmızı eylül, anamın sol memesi sızısı. Gözlerimin bağı zindanlarda. Babamın gözetimi gibi değil gözaltları. Baba  şefkati yok alınmalarda.

     Siyah soğuk alınmalarda, tenimde ruhumda morluklar. Kayıpların adıyım kan kızılı. Geleceğe umudum inadına… Nenemin ağzında zılgıtım, dağ başlarında yankılanan,çizgilerinden akan yaşım.Başımı çıkartırken anamın kuytuluklarından babamı almış gözü dönen baykuşlar.Babasızların adıyım,mağrurlu bakışlarım babam

 İhtilallere inat ihtilal yapmış anam,dimdik durmuş zebanilere adımı eylül olmuş,babam kokan.Babamın yattığı zemin ıslak ve pis kokuluymuş ,saat başı dayak yemiş yüreğim.

  Hücreler çok şey öğretmiş bana,demokrasinin önü kesilmeyecek demiş duruşlar.Yüreğime bir şarjör bir şarjör daha boşaltılmış,ruhlar delik deşik,gözlerimde vahşetin fotoğraf karesi kalmış.Gözlerim çekmiş resimleri,ceza almayanlara tanıktır dimağım.Bir senaryoymuş meğer ,senaristi darbeciler olan ,masummuşum ben darbeciler yaratmış beni.

 Binaların diplerindeki inlemeler olmuş sesim,vuruldukça bedenlere.Canım o günkü gibi zonklar,etimde kanlar,başımda uğuldamalar.Bakışlarımda inadına güneşin tadı.Bir tek umudu söndürememişler indikçe bedenime darbeler ,ışık ışık ışığım …

 Eylül karası günler düşer gözlerime ,kurtlar tenime çöreklenir,yakar yüreğimi.On yaşındaki yüreğim, umutlarını bırakır yüreğinin kanatlarında.Eylül kasveti bürümüş babamı,beni.Tuhaf bir korkudur eylül çocuk yüreğim kanar.Tanımadığım eller hırpalar babamı,ağabeymi. Sakladık buğday ambarına filizlerimizi ya götürürlerse,düşer bir eylül korkusu ,büyür korku Bir bir düşen filizlerin tohumları çıkar kardelen olur coğrafyamda.

Bir eylül ayında en çokta maviyi kurşunladılar, geçtim bir nefeste kanadı kırık rüzgârlarda yürüyen genç ölüleri…