Değerli İnsan ZEKİ IŞIK’ın Anısına…
EZBERİME İNAT YAYILMIŞSIN…
Yeşilin bozguna uğratıldığı ve ağaçların, tıpkı fabrikaların çamurlu
Yollarında hüznün prangalarını taşıyan işçilerin yalnızlığına büründüğü
Bu solgun,
…Bu durgun,
…Bu ihanetçi şehirde acılara göğüs geriyorsam ve
Cebimde biriken hüzünler Şiir oluyorsa;
bil ki Seni unutmadığımdan/unutmayacağımdandır…
Sen,
Ekmek kadar anlamlı ve şiir kadar duygulu adam;
Suskun coğrafya(m) olmuşsun ve
Ezberime inat yayılmışsın bütün hücrelerime…
Yanıktır ve yakar ayrılık türküleri; ki yakmıştır benimde yüreğimi.
Kırık dökük duyguları taşıyan insanları kucaklayan
Şu solgun,
…Şu durgun,
Şu ihanetçi şehirde gözlerimden yaş geliyorsa ve
Ellerimle tuttuğum kırmızı güller ayrılığa çalıyorsa rengini;
Bil ki gökyüzünde bir yıldızı tutamadığımdandır.
Sen,
Su kadar duru ve şiir kadar güzel adam;
Geceyi aydınlatan ay ışığı(m) olmuşsun ve
Karanlıklara inat ışıtmışsın bütün yollarımı…
Eskiyen yüzüme inat
sevdiğim/seveceğim sardunyalar ve
toplamaktan vazgeçmediğim/vazgeçmeyeceğim papatyalar gibi
içimdeki güzel kıpırtıların sahibi yürekli adam,
Sen,
Suskun coğrafya(m) olmuşsun ve
Ezberime inat yayılmışsın bütün hücrelerime…
Hıdır IŞIK
09.03.2010
|
|
| Bu şiir 61 kişi tarafından okundu. | |